Al zeker 2 jaar speelden onze gedachten over een hondje erbij, geen ridgeback maar een handzamer modelletje. Lisette was meteen verknocht aan de Basenji, maar René moest daar erg aan wennen (de rechtopstaande oren en het ‘pinnige’ uiterlijk). We besloten een aantal fokkers te bezoeken en na een half jaar hadden we bijna alle fokkers op redelijke reisafstand bezocht en we werden steeds enthousiaster. Dus we wilden ons heel graag op de wachtlijst laten zetten voor een pup, maar dat bleek al snel heeel lastig te zijn, gezien dat ze zo weinig gefokt worden en geen hele grote nesten geven. Dus toen hebben we onze wens een zomer opgeschoven en 2021 zijn we weer actief gaan zoeken naar een fokker die bij ons past.

En zo kwamen we uit bij Jobiraki, niet geheel binnen redelijke reisafstand, maar toch wilden we hiervoor gaan. Op 5 december werd haar eerste nest geboren en op 19 december haar tweede nest, pups genoeg en hoera wij vielen er binnen en dus yeeeey we kregen een pup!

Waarom een Basenji, ze zijn net als de ridgeback heerlijk eigenwijs, ze hebben misschien wel meer karakter. Ze zijn actief en vinden het leven in een roedel fijn. Het moest wel een meisje zijn die overeind blijft tussen de ridgebacks, maar ook een meisje die van ons (drukke) gezin houd en met een scheef ook naar de toekomst, hoe is haar bouw. Uiteindelijk willen we toch met haar gaan showen en fokken.

Samen met de fokker hebben we besloten voor een pup uit het tweede nest te gaan en uiteindelijk kwamen we samen op dit kleine spookje uit. Ze is inmiddel niet meer weg te denken uit ons gezin. Ze is zo lief, zo slim en zo snel, ze is fantastisch! Ze is een verrijking van onze roedel.